Kasztanowaty ogier Dinar, urodzony 29.11.1982 r. w SK Liski, jest przedstawicielem zasłużonej dla hodowli koni sportowych, przede wszystkim trakeńskich, rodziny wschodniopruskiej klaczy Dyrekcja (ex Direktion) ur. 1937 r. W tej elitarnej familii możemy znaleźć takie reproduktory jak:

Wszystkie te ogiery miały potomstwo użytkowane w sporcie.

 Warto zaznaczyć, że wspomniany Drusus jest dziadkiem „epokowego ogiera” Kolibri, nazywanego Landgrafem Wschodnich Niemiec! Jako ciekawostkę przypomnijmy , iż w rodowodzie Kolibri występuje jeszcze jeden trakeński „liszczak” – og. Labirynt (Belizar- Dechawa po Pyrrhus).

     

Najważniejsze konie sportowe z tej rodziny (startujące w klasie C i wyżej na zawodach ogólnopolskich i międzynarodowych) to wał. Dynamit (Kondeusz – Dygresja po Praporszczyk) i wał. Dolomit (Kobryń – Dola po Kosmos).

Ojcem Dinara jest Aragonit, jeden z najlepszych reproduktorów w Polsce przełomu lat 80-90- tych. Ogier ten niestety nie mógł być sprawdzony w wysokim sporcie , ponieważ odniósł kontuzję w zakładzie treningowym, podobnie zresztą jak jego syn Dinar. Obydwaj brylowali w zakładzie jakością ruchu i skoku. To, niestety, w tamtych czasach zaowocowało „próbowaniem” ich możliwości bez opamiętania, co uniemożliwiło kontynuowanie kariery sportowej. Aragonit posiada potomstwo startujące w zawodach rangi ZO, CSI oraz CSIO: Horror, Werniks, Witalis, Dolar, Lavabo, Adorator, Nakon, Sara, Abidżan…

W ujeżdżeniu zaznaczyły się Dowgird, Nokturn oraz uczestnicy MPMK: Amur, Atabasca a z młodszego pokolenia Jowisz.

     

          

Najważniejszym potomkiem Aragonita w sporcie był Ali Baba (od Abrazja xx po Azan) wyeksportowany do Kanady, gdzie przez długie lata stanowił trzon kanadyjskiej kadry narodowej skoków, zakwalifikowany do IO w Atlancie, zdobywca tytułu Koń Roku (skoki) w Kanadzie, wielokrotnie zwyciężał konkursy GP oraz wygrywał Igrzyska Pan-Amerykańskie.

Ojciec Aragonita, wybitny sportowiec, ogier Kobryń startował w konkurencjach ujeżdżenie i skoki pod Stefanem Grodzickim (Mistrzostwo Polski Seniorów w Ujeżdżeniu) i Krzysztofem Ferensteinem, pod którym święcił swoje najważniejsze triumfy z zakwalifikowaniem się na Olimpiadę włącznie, Mistrzostwem Polski Seniorów w skokach 1981 i w ujeżdżeniu. Para ta zajęła IV miejsce w Międzynarodowych Mistrzostwach RFN, trzykrotnie brała udział w ME, gdzie zajęli najlepsze miejsce 23. Na swoim koncie posiada również zwycięstwa w niezliczonej ilości konkursów najwyższej rangi.

Kobryń to również reproduktor sportowy – warto wymienić jego potomstwo :

Rodowód Kobrynia to także plejada gwiazd sportu począwszy od jego ojca – ogiera Oran I , któryż to dał kilka wysokiej klasy koni sportowych takich jak Folga, Piołun, Horyń czy Groń.

Ojciec Orana I, Priz xx – to reproduktor sportowy, importowany z ZSRR, gdzie linia ta uważana jest za wielce zasłużoną w sporcie we wszystkich rasach.

Dziadek Kobrynia – Jamajka to kolejny ”producent” koni sportowych – jego potomstwo w sporcie to Rozmaryn (Hubert Szaszkiewicz), Zimorodek, Wareg, Bosman, Krajka, Ametyst.

Matka Aragonita, klacz Aragonia została sprawdzona w sporcie pod Antonim Pacyńskim. Jest ona córką pełnej krwi ogiera Dzięgiel xx, na którego Dinar jest zinbredowany. Ten ojciec takich koni sportowych jak: Legat, Jastarnia – klacz olimpijska,Wieliczka, Dariusz, Burnus, jest synem Szczecina xx, jednego z najwybitniejszych reproduktorów pełnej krwi w Polsce (Uskok, Bojgard, Trojnat repr. sport., Balandor, Ter, Wodnik – Mistrz Polski WKKW, Chrosna, Farsa, Tiksi).

Matka Dinara to córka ogiera Poprad, Mistrza Polski Seniorów w skokach. Wszystkie swoje sukcesy osiągnął pod Piotrem Wawryniukiem. Najważniejsze osiągnięcia sportowe og. Poprad:

Poprad wielokrotnie reprezentował polskie barwy na najważniejszych zawodach CHIO, CSIO, CSI, CHI, podczas których m.in.:

W podsumowaniu wyników Poprada (1966-1972) znajdujemy następujące informacje:

O Popradzie możemy jeszcze przeczytać (cyt. „Koń Polski” ):

Og. Poprad, c.gn., ur. 1961 w SK Liski po Traum x wschpr. od Poprawka x po Pilgrim x trk. Poprad jest koniem średniej miary ( 164 cm wysokości w kłębie ), o dużej urodzie i stosunkowo poprawnej budowie. Jest to koń o bardzo dobrym charakterze, spokojny, ze zrównoważonym systemem nerwowym.

Poprad przechodził trening i próby dzielności w ZT Kwidzyn. W ramach prób biegał też 3 razy w wyścigach przeszkodowych na torze w Sopocie, gdzie zajął miejsca : 1 x I, 1 x II, 1 x III, wygrywając sumę 8 tys. zł. Poprad był dosiadany tylko przez Piotra Wawryniuka i startował wyłącznie w konkursach skoków przez przeszkody, m.in. wygrał 9 konkursów na zawodach CHIO, zajmując też wiele punktowanych miejsc. ”

Poprad jest ojcem takich sportowców jak: Arion (od Aragonia po Dzięgiel xx – klacz ta jest również matką Aragonita), Lampart oraz pełni bracia – Czarter i Czaprak.

W Stadninie Koni Liski pozostawił znaczną stawkę cennych klaczy hodowlanych, z których wyróżniły się:  Alcesta, Angola, Aragua, Armenia III, Damma, Dolores II, Doryda, Karmaniola, Kutyna, Nadzieja, Narkoza, Odetta, Tajga oraz Dorada – matka Dinara.  

   

Dinar ukończył trening 10-miesięczny w Zakładzie Treningowym w Sopocie 29 VIII 1986 roku i w tymże dniu został zakupiony do SO Łąck, gdzie został zakwalifikowany do kategorii I i zbonitowany na 81 pkt w tym: 

Typ Głowa i szyja Kłoda Nogi przednie Nogi tylnie Kopyta Chody Ogólny wygląd
14 4 13 6 7 8 15 14

Warto wspomnieć, że na zakończeniu ZT uzyskał ocenę BARDZO DOBRĄ. Podobnie oceniono wykorzystanie paszy, charakter, pojętność i zdolność użytkową pod wierzchem, natomiast w próbach zaprzęgowych okazał się być przeciętnym. Przy włączeniu do PSO zanotowano wymiary: 172-200-22,5.

   

Ponownej ocenie został poddany podczas Trakeńskiego Przeglądu Hodowlanego, zorganizowanego w naszym gospodarstwie w roku 2003. Komisja Hodowlana obradowała w składzie: p.Antoni Pacyński, p.Dieter Trepkau, p.Ulrich Gorlo. Warto zaznaczyć, że 20-letni wówczas Dinar, uzyskał wysoką ocenę 52,5 pkt., w tym:

Typ Budowa Kończyny Stęp Kłus Galop Wrażenie ogólne
7 8 8,5 6 7 8 8

Dinar spędził u nas prawie 6 lat, ostatnie 2 lata swojego życia mieszkał w końskim raju, do którego trafił prawdziwym zrządzeniem losu – miał swoje osobiste pastwisko, zimowy padoczek, towarzysza…

Wszystkie zdjęcia Dinarka pochodzą z 2008/2009 roku – serdecznie dziękujemy za umożliwienie ich publikacji na naszej stronce!

      

 Myślę, że śmiało można powiedzieć, że Dinar miał szczęście…

Odszedł 26 października 2009 roku, niewiele ponad miesiąc przed swoimi 27 urodzinami :(

Pozostawił ciekawe potomstwo, które sprawia nam mnóstwo radości :)

 

 

Cincopa WordPress plugin

Opublikowano 11 stycznia 2011 & kategoria: